Vlucht naar afleiding

"Als ik voel hoe zelfs mijn leven, dat toch heel goed is, die leegte - eenzaamheid, betekenisloosheid, vergeefsheid en verlies - aanwezig is, dan haast ik me om die te vullen. De echo van de leegte klinkt in de holle ruimte van mijn dag en ik vlucht naar afleiding. Ik prop de momenten dat ik wakker ben vol met drukte, sociale media, woorden, werk en eten. Dat kunnen goedkope pogingen zijn om mijn eigen gevoel van volheid te creëren. Advent  herinnert mij eraan dat de leegte in de wereld en in mijn eigen leven niet verzadigd kan worden met haast, koopkracht, sociale media, roem, succes, politiek of zelfs religiositeit. Wij wachten met Maria, met Elisabeth, met heel de schepping, tot onze leegte wordt gevuld."

Uit 'Advent' van Tish Warren

Foto: Pinterest

 

Het kost tijd

 'Bekering of berouw (metanoia) betekent letterlijk 'van gedachten veranderen' of 'je omkeren'. Op een verrassende wijze verbindt de profeet Jesaja berouw aan rust: 'In rust en inkeer ligt jullie redding'(Jesaja 30:15). De katholieke priester Remi Hoeckman heeft gezegd dat het bij bekering gaat om 'alles weer vanaf de grond af uit te denken'. Deze definitie wijst erop hoe inkeer en rust samengaan. De oproep tot bekering is geen oproep om je druk te maken, om meer goede werken te proppen in een toch al overvolle agenda, om nog beter je best te doen. Het is een oproep om een stap terug te doen en op te letten. Niet om jezelf te herscheppen, maar om herschapen te worden. Alles weer vanaf de grond uitdenken is een heel proces. Het kost tijd. Het kost een bijzondere hoeveelheid genade.'

Uit 'Advent' van Tish Warren

Foto: Pinterest

Intense verwachting

'Advent wordt gekenmerkt door intense verwachting. Verwachtingsvol uitzien naar kerst betekent niet alleen aftellen naar een dag vol plezier, feest en lekker eten (hoewel dat er ook bij hoort), maar het is een houding die heel ons christelijk leven stempelt.'

Heel ons leven.

Dat is tijdens het Bijbel lezen en bidden, maar ook tijdens alle huishoudelijke karweitjes. Tijdens het werken, het sporten, het klussen, het ouder worden, het (groot)ouder zijn, altijd. Ons hele leven zien we verwachtingsvol uit naar de komst van onze Koning!

 

Temidden van de pijn en tragedies

"Het vieren van de kerkelijke kalender is je trainen om met geloof, hoop en liefde te wachten te midden van de pijn van je leven en de tragedies van de geschiedenis.

Geloof is je leven wagen op de hoop die je koestert, er voldoende op vertrouwen om er ook naar te handelen.

Geloof en hoop vormen samen vreugdevolle verwachting."

'Met geloof, hoop en liefde wachten'

Dat vind ik mooi.

Mooi om over na te denken hoe dat moet,

hoe dat eruit ziet.

Wat denk jij?

Uit 'Advent' van Tish Warren

Foto: Pinterest

 

Dood koraalrif zal herleven

'Ten diepste is advent een seizoen van hoop. En daarom gaat het vooral over Christus' komst in heerlijkheid. Dit is het ultieme doel van onze hoop. We vieren dat Jezus kwam in zijn menswording en vinden troost in de manier waarop Hij naar ons toekomt in ons dagelijks leven, maar al onze verlangens vinden hun bestemming in Christus  die terugkomt en genezing, vrede, vreugde en een onvoorstelbare heelheid met zich meebrengt. De laatste terugkeer van Christus zal het einde betekenen van kanker. Het luidt de volkomen ontmanteling in van witte suprematie en racisme. Het betekent de komst van gerechtigheid voor slachtoffers, de zwaksten en meest kwetsbaren die door de machtigen schijnbaar straffeloos onderdrukt worden. Dood koraalrif zal herleven. Er komt een einde aan wereldwijde pandemieën. Mensen die ten onrechte gevangen zaten, ontvangen genoegdoening. Gehuil van kinderen maakt plaats voor eeuwig gelach. De dood gaat dood. Hoe bevoorrecht ons leven ook is, het christelijk geloof leert ons dat datgene waar we het meest naar verlangen pas gevonden wordt aan het einde der tijden.'

'Dood koraalrif zal herleven.'

Misschien wel het laatste waar ik aan zou denken.
Maar de Schepper weet en ziet het allemaal.

Hij kent niet alleen mijn verlies en gemis,

Maar Hij kent alle verliezen en alle gemissen.

(Dat is geen woord, maar nu even wel)

Van alle mensen, van de hele schepping en het universum bij elkaar.

En het zal weer 'zeer goed' zijn!

Uit 'Advent' van Tish Warren

Foto: Pinterest

We nemen de tijd

"Tijdens advent herinneren we ons de hoop die het vertegenwoordigt, omdat we kijken naar de komst van Christus, niet alleen in de menswording, maar ook in ons dagelijks leven. Jezus kwam bij ons als mens, maar zijn werk gaat door in ons, door ons en overal om ons heen. Met advent nemen we de tijd om na te denken over de manier waarop Jezus, naar wie het volk van Israël verlangde, ons vandaag ontmoet. We staan stil bij de vraag waar wij in ons leven verlangen naar de komst van Christus, waar we hoop, bemoediging, hulp en bevrijding nodig hebben. Met advent zien we ook hoe Christus zijn werk in de wereld voortzet. In jaren vol onrust - tijden waarin politieke strijd, oorlog en wereldwijd lijden het nieuws domineren - honger ik naar advent."

'Met advent nemen we de tijd om na te denken over de manier waarop Jezus ons vandaag ontmoet.'

Citaat: 'Advent' van Tish Warren
Foto: Pinterest

Niet één keer per jaar, maar elke dag

"Zoals we geneigd zijn om de verschrikking van Goede Vrijdag over te slaan en ons te haasten naar het goede nieuws van Pasen, zo kunnen we ons ook haasten naar de hoop van de menswording en weigeren om een blik te werpen in de diepte van de verwarring en de pijn van het onderdrukte volk van Israël, dat verlangt naar Gods Shalom in een wereld zonder vrede.

Maar zoals het negeren van de gruwel van het kruis onvermijdelijk leidt tot het geringschatten van de opstanding, zo missen we, als we de ballingschap en het verlangen van Israël over het hoofd zien, uiteindelijk de glorie van die heilige nacht in Bethlehem."

Ja, ik herken het wel. Het wegkijken van het lijden, me er niet mee bezig willen houden, afleiding zoeken, me richten op het gezellige en proberen iets moois of lekkers te maken of weg te duiken in een goed boek. Misschien is het een goed idee om niet maar één keer per jaar, maar elke dag twee minuten stil te zijn en na te denken over hen die lijden en/of omgekomen zijn, dichtbij en ver weg. En dan vanuit die stilte en dat nadenken en dat lijden het biddend uitroepen tot God.

Uit 'Advent' van Tish Warren

Foto: Pinterest

Nepsneeuw en engelenhaar

 'We haasten ons naar de carols en de klokken en de zoete, lieve pasgeboren Jezus van acht pond en zes ons en zien Jezus niet langer als de langverwachte Messias - de Ene die wijsheid, Adonai, wortel, sleutel, licht, koning en Immanuel is.

Door het grotere verhaal van de verlossingsgeschiedenis binnen te gaan, voelen we opnieuw dat we een Redder nodig hebben. We vegen de nepsneeuw en het engelenhaar weg, schuiven de flanellen herders en schattige beesten aan de kant en richten ons op de pijn van de kosmos, het verdriet en de strijd van heel de schepping.'*

Ik ben een boek aan het lezen van Philip Yancey, het heet 'Waar is God goed voor?'. Eerlijk gezegd staat de titel me een beetje tegen. Maar de inhoud is goed. Het laat me kennis maken met een soort pijn en verdriet waar ik geen weet van heb.

Een student die zijn medestudenten en docenten neerschiet en daarna zelfmoord pleegt.

De onvoorstelbare heftige veranderingen die China heeft ondergaan de afgelopen 100 jaar.

De seksindustrie

De Apartheid in Zuid-Afrika

Steeds maar weer schrijft Philip Yancey over het probleem van het lijden, wat Tish Warren hier 'de pijn van de kosmos' en 'het verdriet en de strijd van heel de schepping' noemt. Philip zoekt naar Gods hand, naar genade, naar 'het geloof dat God hoe dan ook het blijvende goede aan deze gebroken planeet en aan ons, haar gebroken inwoners, kan ontworstelen. Durven we het aan die hoop, dat geloof te koesteren?' schrijft hij.

Dat zijn geen makkelijke vragen.

Soms is het in ons eigen leven al te veel en als je dan ook nog het leed van heel de schepping en de mensheid en zelfs de kosmos erbij betrekt, dan weet ik maar één ding heel zeker:

We hebben een Redder nodig!

Nog steeds

*Uit 'Advent' van Tish Warren

Foto: Pinterest

Laatste 7 dagen voor kerst

" We hebben wijsheid uit de mond van de Allerhoogste nodig.

We hebben Adonai - de Heer - nodig, die ons redt met uitgestrekte arm.

We hebben de wortel van Jesse nodig om ons te voeden.

We hebben de sleutel van David nodig om de ketenen die ons gevangen houden te ontsluiten.

We hebben de rijzende dageraad nodig, het stralende eeuwige Licht en de Zon der gerechtigheid.

We hebben de Koning van de volken nodig - het diepste verlangen van allen.

We hebben Immanuel nodig, God met ons."

De vroegere kerk gebruikten deze 7 antifonen met hun gebeden de laatste 7 dagen voor kerst. Ik vind het mooi en wil het ook proberen, om die laatste 7 dagen één ervan te gebruiken in mijn gebed. Bij wijsheid zal dat niet zo heel moeilijk worden, maar bij wortel van Jesse of Sleutel van David wordt het wat lastiger. 

Het citaat komt uit het boekje 'Advent' van Tish Warren

Er gloort een nieuw kerkelijk jaar

Het is zondag 1 december en dat betekent dat het advent is. In november las ik het boekje 'Advent' van Tish Warren. Het is heel mooi en leerzaam, maar eigenlijk is het niet genoeg om het maar één keer door te lezen. Zoals ik wel vaker doe, heb ik mooie stukjes overgeschreven. Dit waren er erg veel deze keer. Zoveel dat ik voor elke adventsdag wel iets kan delen. En dat ga ik dan ook doen, hier op mijn boekenblog. Welkom om mee te lezen, maar ook mee te denken, te reageren en te delen over jouw beleving van advent. Laten we beginnen. Vooral het laatste stukje wil ik vandaag goed tot me door laten dringen.

"Als het einde van het jaar nadert en de dagen donker en kort zijn, als kerstliederen klinken in drukke winkelstraten vol kerstverlichting, gloort een nieuw kerkelijk jaar. Op de vierde zondag voor kerst begint advent. De eerste dag van advent is de nieuwjaarsdag van de kerk.

Advent is afgeleid van het Latijnse Adventus, wat 'komst' betekent. Advent is in de kerkelijke traditie de tijd waarin we ons voorbereiden op en uitzien naar de komst van Christus.

Christenen geloven niet in één komst van Christus, maar in drie: de komst van Christus in de menswording, de komst van Christus in de laatste dagen en de komst van Christus in ons heden, door het werk van de Heilige Geest en Woord en sacramenten.

We weten dat Christus gekomen is, en toch roept advent ons weg uit ons tijdgebonden moment, om het hele drama van de Schrift in herinnering te roepen en op te voeren."

'Advent en kerst', onderweg met Dietrich Bonnhoefer

Een mooi boek dat ik mocht recenseren van Royal Jongbloed

Wil nog de oude pijn ons hart vernielen,

drukt nog de last van 't leed dat ons beklemt,

o Heer, geef onze opgejaagde zielen

het heil waarvoor Gij zelf ons hebt bestemd.

Kerst 1944. 

Dit is een klein stukje uit het gedicht (naar het Nederlands vertaald) van Dietrich Bonnhoefer, die hij vanuit de keldergevangenis van de Gestapo in Berlijn schrijft. Hij stuurt het gedicht mee met een brief aan zijn 20-jarige verloofde Maria von Wedermeyer. Hij stuurt het gedicht als 'kerstgroet aan jou en onze broers en zussen' mee. Het is de laatste brief die hij aan Maria schrijft. Op 9 april 1945 wordt hij door de nazi's vermoord.

Dit mooie boekje is wat mij betreft echt een aanrader voor de tijd van advent en kerst tot 8 januari. Elke bladzijde heeft aan de linkerkant een prachtige foto met een kernachtige zin, zoals:

'Hij heeft in alles goed voor ons gezorgd'

Aan de rechterkant staat een kort meditatief stukje met genoeg diepgang om verder over na te denken. Het gedicht dat bestaat uit 7 stukjes vind je verspreidt door het boekje bij Advent, kerst en nieuwjaarsdag.

Hier een stukje van zaterdag in de derde week van Advent:

Een ander inzicht. 

Wie van ons zal Kerst op de goede manier vieren? Degene die al zijn macht en eer, al zijn aanzien, ijdelheid, hoogmoed en eigenzinnigheid bij de kribbe neerlegt. Degene die de minste wil zijn en alle eer aan God geeft. Degene die Gods macht en majesteit al ziet stralen in de nederigheid van het kind in de kribbe. En die met Maria zegt: 'De Heer heeft oog gehad voor mijn lage staat.'

Ik ga het boekje zeker gebruiken! En zal ook af en toe een quote plaatsen op mijn facebookpagina. Hier plaats ik vaker mooie stukjes uit boeken die ik lees.
De Tweede Wereldoorlog waarin Dietrich Bonnhoefer dit gedicht heeft geschreven, lijkt misschien helemaal niets met kerst te maken te hebben. Maar het komt veel dichter bij, dan de sfeer van alle kerstmarkten en winterfairs bij elkaar! 

Hier kun je alvast een kijkje in het boek nemen!